Tevergeefs niet meer

HET LEGE GRAF | Overweging Augustinuskerk

Sta op, een morgen ongedacht,
Gods dag is aangebroken.
Er is in één bewogen nacht
een nieuwe lent’ ontloken.
Het leven brak door aard en steen,
uit alle wond’ren om u heen
spreekt dat God heeft gesproken.

Hij heeft gezegd: gij, mens, kom uit,
open uw dode ogen.
Kom uit het graf dat u omsluit,
kom uit en word herboren.
Toen heeft zich in het vroegste licht
de nieuwe Adam opgericht,
ons allen lang te voren.

Al wat ten dode was gedoemd
mag nu de hoop herwinnen.
Bloemen en vogels, alles roemt
Hem als in den beginne.
Keerde de Heer der schepping weer
dan is het tevergeefs niet meer
te bloeien en te minnen.

Sta op, Hij gaat al voor ons uit,
de dood van ’t graf ontkomen.
De lente is vol nieuw geluid,
werp af uw boze dromen.
Waar Hij, ons Hoofd, is voorgegaan
is voor het lichaam nu vrij baan
naar een bestaan volkomen.
(Ad den Besten)

\(Ad den Besten)

En zo wordt deze paastekst gezongen op een prachtige meerstemmige melodie van Michael Vulpius (1570-1612).  Tevergeefs niet meer. Zingend tegen de klippen op.  En uitgetild uit de grauwe diepte – welke die ook zij – met het perspectief van een bestaan volkomen.  Waar of hoe of wanneer dan ook.

https://www.oozo.nl/video/eersel/151074/lied-630-39-sta-op-een-morgen-ongedacht-39

Zalig paasfeest!

Tot morgen

Frans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *